İnsan doğduğu, büyüdüğü ve karnını doyurduğu evi neden terk eder? Neden göç yollarına düşer ve kendine yeniden bir yurt arar?
Zor bir soru.
Verilecek onlarca cevap var. İnsan yüreğini şişiren türden onlarca cevap. Ben bu güne kadar kendi isteğiyle dahi olsa göç etmek zorunda kalanların sevindiğini görmedim. Her göç aslında bir hüzün yüküdür. İnsanı kedere sürükleyen ve bir ömür sırtında kambur olan yük. Aslında terk edilen evlerin hikayesi, senin yani insan hikâyesidir. Geçmişin, dilin, inancın ve umutların orada kalmıştır. Bir yanın yaralıdır artık. Nereye gidersen git, o yara seninledir ve terk ettiğin evlerin yıkıntıları arasındadır.