İçeriğe geç

Artemis,Kibele ve Dayik

Ece Tuta yazdı

Kimi coğrafyada sana Artemis demişler, kimisinde Kibele. Bu topraklarda Ana, benim dilimde Dayîk…
ben kaç kez şahit oldum, elinin değdiği boş bahçelerin çiçek çiçek açtığına, Şahidim; o nazarla baktığın göğün yağmur yağdırdığına, sonra istediğinde güneşin doğduğuna…
Çıkılan yollardan kazasız belasız dönüldüğüne, hastalıkların sağalıp, sınanmaların atlatıldığına..
Boş tencerelerin aşla, boş evlerin işle, boş kalplerin sevgiyle dolduğuna, şahidim en affedilmezlerin bile bağışlandığına… Kendi ömrüme şahidim ben; kimbilir kaç kez ucundan, kaç kez kıl payı, kaç kez ramak kala kurtuldum… hesabı yok, kaç kez şahit oldum dualarının gerçek olduğuna…

Benim büyüdüğüm yerde çocuklar çabuk büyür ya, yetim kaldığımda gençtim, hattâ biraz çocuk. Ama annem yanımdaydı, hemen kapattı o yarayı, yaralarımızı.
Şimdi bu yaşımda öksüzüm. Yakışmıyor belki bu yaşta insanın kendine öksüz demesi ama annenizi kaybettiğinizde anlıyorsunuz, o varken yaşınız ne olursa olsun siz çocuksunuz. Bir kadının yavrusu, sarıp sarmaladığı, gözünden sakındığı, dualarına kattığı. O gidince birden büyüyorsunuz. Ölüm sizi büyütüyor, olduğunuz yaşa ışınlıyor. Annenizin ölümü hiç bir ölüme, içinize düşen ateş hiç bir acıya benzemiyor. Çünkü anne ile birlikte, o güzel çocukluğunuzu da gömüyorsunuz toprağa. yaratıcınızı kaybettiğinize ayılıyorsunuz.
Sen nefes almakta zorlandığında, “nefesim nefesin olsun” diyordum, diyorduk… sana kurban olayım diyordum, diyorduk. Sense hep “allah etmiye!” Buz gibi ayaklarını kabul etmediğin nefesimle ısıtmaya çabaladım ben annem. Cansız bedenine bile mümkün olsa kurban olurdum o dakka. Ama sen yine derdin “allah etmiye!”

Artık …
Paganım ben dayîkamin, bir tek sana eğiliyorum… yarattığın her şeyi sonsuz seviyorum… çünkü, sen varsın orda…….

Herdem Siverek

Kategoriler

Genel

ŞeyhmusÇakırtas Tümünü göster

Işığa sevdalı birisiyim. Elimde iki diploma, bir KHK belgesi var. Değişik düşüncelere açık olduğumu ifade edebilirim. Kural,kaideleri çok sevmem, ama ilkesiz de yaşamam. Fotağraf ve yazı peşinde ki yolculuğum henüz orta okul sıralarında başladı. Yıllardır da devam ediyor.Henüz iyi bir fotoğraf emekçisi olamadım, bir kitabım olmadı. Hayatımın karesi için gezmeye, o kareyi yakalamaya, kalemi oynatmaya çalışıyorum. Mutlaka bulacak, kaf dağında olsa da fotoğraflayacağım diye düşünüyorum.
Belgelemek, yoksul ve yoksunların duygularını ölümsüzleştirmek hoşuma gidiyor. Sokakları seviyorum, insanları, değişik kütürleri, tarih ve doğayı seviyorum. Bir de sevmediğim bir şey var. Saydıklarıma tezat olan, yıkan ve yok eden savaşı hiç sevmiyorum...
Bu yolda bana destek olmanızı istiyorum. Destek derken yazdıklarımı okuyun, fotoğraflarımı inceleyin, hesabımı takip edin ve beni acımasızsca eleştirin...
Hatta siz de fotoğraflayabilir, yazabilir ve blogumda yayınlaması istiyebilirsiniz.
Sizinle canlı bir ilişkilenme sağlayabilirsem, mutlu olacağımı, çok şey öğreneceğimi biliyorum...
Hepimize selam ve saygılarımla..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: